Аптырап калмаган

2022 елның 22 июне, чәршәмбе

Серле бармак турында авылларга барганда юлдашыма да сөйләдем.

– Безнең әти дә бармак ялгаган кеше бит, – дип куйды.

– Ничек? Синең әтиең табиб-мазар түгел бит, – дим.

– Элек самавырга шакмак яга торган булганнар бит. Әти шакмак вата, сеңлесе биреп тора икән. Шунда әти ялгыш  балтасы белән сеңлесенең бармагын чабып өзгән.

– Күз алдына китерәм: ах-вах килгәннәрдер, табиб янына чапканнардыр инде...

– Юк, әти юкә кабыгы алган да, бармакны урынына утыртып шул кабык белән төреп бәйләп куйган. Апайның бармагы ялганган, әле дә исән-сау ул, дөрес, бармакның ул өлешендә нервлары эшләми, әмма бармак бөтен килеш, үз урынында.

ЯҢАЛЫКЛАРГА ЯЗЫЛУ
Сайттагы барлык материаллар лицензия буенча тәкъдим ителә:
Creative Commons Attribution 4.0 International