Үстергәнең өчен, әни, мең рәхмәт

Үстергәнең өчен, әни, мең рәхмәт
Иске Кырлайда яшәүче Әминә Низаметдинованы күптәннән беләм. Кызы Мәрьям белән бер сыйныфта укыдык. Өйләрендә дә еш була идек. Аның якты чырай белән каршы алуы, безнең белән балаларча, якын итеп сөйләшүе, тәмле ризыклар белән сыйлавы әле дә хәтердә. Һәм менә ул ак әби, якты әби, матур әби, 7 бала анасы, 17 оныкның дәү әнисе, 7 оныкчыкның әбисе сәхнә түрендә. Иске Кырлай мәдәният йорты сәхнәсендә үткәрелгән “Сез иң бөек яшәү чыганагы” дигән кичә Әминә ханымга багышланды.
Әминә Гыйбадуллина 1940 елда туа. Бер елдан сугыш башлана. Сабый әле тормыш итә дә башламаган килеш ачлыкның да, ялангачлыкның да ни икәнен үз җилкәсендә тоя. 7нче сыйныфтан соң 15 яшьлек кызчык бер ел бозау көтүе көтә, аннан 16 яшеннән алып лаеклы ялга чыкканчы фермада сыер сава. Эштә дә беренчелекне бирми, сәхнә-ләрдән дә төшми.
1959 елны ул электрик Кыям белән гаилә кора һәм бер–бер артлы 7 балалары дөньяга килә. Мәрьям, Кафия, Дамирә, Сәлимә, Рушания, Васыйл, Нәфисә—Әминә һәм Кыям Низаметдиновларның горурлыклары, таянычлары, кадерлеләре. 7 бала арасында бердәнбер ир бала буларак, Васыйл төп йортта яши. Киленнәре Суфия да йорт җанлы, акыллы булып чыккан, иренең анасы белән бик тиз уртак тел тапкан. Яннарында ике нәни оныклары булу да өлкәннәр өчен зур куаныч һәм юаныч.
Хәер, төп нигезнең кунаклардан бушаганы да юк. Читтә яшәүче кызлары, кияүләре, оныклары еш кайтып, әти–әниләренең хәлләрен белеп, ярдәм-ләшеп тора. Кызлар шатлыкларын да әниләре белән уртаклаша, күңелләре тулса да аңа сыена, киңәш–табыш кирәк булса да аңа мөрәҗәгать итә.
Әминә апа балалары белән горурлана. “Намуслы, изге күңелле, тырыш булып, эшләп үстеләр, йөзгә беркайчан да кызыллык китермәделәр”,—ди ул. Тырышлыклары бушка китмәгән. Кызларның барысы да эшмәкәр, үз бизнеслары бар. Кияүләрен дә мактап бетерә алмый Әминә Низаметдинова.
—Мин 26 ел кияү булып яшим. Яраткан кияү. Әби бик әйбәт. Без Иске Кырлайга еш киләбез. Ул һәрвакыт якты чырай белән каршы ала, тәмле ризыклар белән сыйлый,—ди, әбисен мактап, Хәмит тә.
Кызлар, кияүләр, оныклар, оныкчыклар—бар да кайткан иде бу бәйрәмгә. Әниләрен чәчәккә күмделәр. Чәчкә бәйләмнәре арасыннан Әминә Низаметдинованың шатлыклы йөзе генә балкып торды.
— Рәхмәт, әни, сиңа мең–мең рәхмәт. Кешелекле, игелекле, изге күңелле итеп тәрбияләвең, хезмәт сөяргә өйрәтүең өчен рәхмәт. Үсеп буйга җитеп, гаилә корып, балалар үстереп, үзебез әби булсак та, син безнең өчен терәк һәм һәрвакыт безгә кирәк,—диде олы кызы Мәрьям сеңелләре һәм энесе исеменнән аңа олы рәхмәтен җиткереп.
Әминә Низаметдинованың кызлары да сәхнә җанлы, җырга–биюгә оста, кияүләре дә үзләренә ошап килгән, оныклары, оныкчыклары да бу өлкәдә өлкәннәрдән кимен куймый икән. Үзләренә генә сәхнәне бирсәң дә тулы бер концерт күрсәтерлек. Ана күңеле моны сизмимени, сөенмимени? Әнә бит, үзе дә түзмәде, аларга кушылып, мөнәҗәт укыды.
Шулай күңелле үтте ул кичә. Китапханә мөдире Венера Хәмзина матур итеп алып барды, мәктәп укучылары җырлар, бию-ләр белән тулыландырды. Кичәдә авыл җирлеге башлыгы Фәргать Сираҗетдинов, урынбасары Фәргать Низамиев та катнашты.
Гөлсинә ЗӘКИЕВА