Җан азыгы эзләп

Җан азыгы эзләп
Шушы көннәрдә Арчада Гариф Ахуновның кызы Наилә Ахунова кунакта булып китте. Наилә ханым Арча зиратында әти–әнисенең каберләрен зиярәт кылганнан соң, әтисенең эзләрен, рухын саклап яшәүче Арчадагы әдәбият–сәнгать музеенда һәм Казанбаш мәктәбендә булды.
Шагыйрә районыбызда еш була һәм һәрвакыт көтеп алына торган кунак. Ул әти–әнисе турында музейларга мәгълү–матны тулыландыруда теләп ярдәм итә, район күләмендә уздырылган чараларда еш катнаша һәм ел саен Гариф Ахунов премиясен тапшырганда яшь иҗатчылар белән күрешергә кайта.
Дистәдән артык китап авторы Наилә ханым да әтисе кебек оештыру сәләтенә ия. Бүгенге көндә ул Казан дәүләт медицина университеты каршындагы “Ак карга” (“Белая ворона”) әдәби–иҗат берләшмәсе җитәкчесе. Аның ярдәме белән мөмкинлекләре чикләнгән яшьләр иҗатларына илһам ала, уңышларга ирешә. Аларның иҗаты республика матбугатында еш басыла. Берләшмә турында Татарстанның беренче Президенты Минтимер Шәймиев түбәндәге бәяләмәне биргән: “Яшьләр белән эшләүдә шагыйрә Наилә Ахунова оештырган “Ак карга” иҗат бер-ләшмәсе эшчәнлеген аеруча билгеләп үтәсем килә. Чагыштырмача зур булмаган иҗатчылар төркеме яхшы эшли...”
Наилә ханым тәрҗе-мәче ире Борис Вайнер белән Аида исемле кыз тәрбияләп үстергән. Аида күп кенә чит телләр белә, бабасыннан күчкән рәсем ясау сәләте өстендә эшләп, бүген оста рәссам булып танылган.
Шагыйрә рус телендә иҗат итсә дә, аның иҗат җимешләре Европаның шактый телләренә тәрҗемә ителгән. Алай гына да түгел, тырыш ханым сценарийлар да яза, хәтта драматург та. Ана теленә аның шигырьләрен Нәҗибә Сафина, Шамил Мәннапов, Нияз Акмал, Индус Сирматов, Әхмәт Гадел тәрҗемә иткән. 2 сыйныф дәреслегендә урын алган шигырьләре дә бар шагыйрәнең.
12 июньдә Наилә Ахунова 55 яшьлек гомер бәйрәмен билгеләп үтте. Әдәбият һәм сәнгать музеенда юбилее уңаеннан эшләнгән иҗат почмагына юлыккач, сабыйларча куанды шагыйрә һәм табадан яңа гына төшкән китабын бүләк итте.
Арча белән Наилә ханымны күп җепләр бәйли. Балачагының шактый вакыты Арчада уза аның. “Әтинең апасы Саҗидә апаларга җәй-ләрен кайтканым исем-дә, — дип сөйли ул. — Әни гел Арча җирендә әтинең музее булсын иде, дип хыялланды. Арчадагы музейларда, Казанбаш мәктәбендә әтинең иҗа-тын онытмауларына сөенәм.
Арчаның үзе өчен ничек кадерле булуын, әтисенең туган җире турындагы якты хатирәләрне аның әлеге шигыре ачып бирә:
Мин Арчага барам,
Җан азыгы эзләп:
Һәр тәрәздән миңа
Елмаялар гөлләр.
Рәхәт бер
тынычлык
Иңә күңелемә.
Розалия ЗИННӘТОВА