Балалар белән тормыш ямьле

Балалар белән тормыш ямьле
Без килгәндә Әхмәдуллиннар гаиләләре белән ишегалды, урам тирәсендә мәш килеп эшләп йөри иде. Берсе буйый, икенчесе чистарта, өченчесе тавыш ишетеп, баздан башын калкытты.
—Сиринә кызыбыз кияүгә чыгарга әзерләнә. Кеше алдында уңайсызланырлык булмасын, барысын да тәртипкә китерик, дидек. Йорт–җирләребез матур булу үзебезгә дә күңелле. Менә ярдәмгә Арчадан минем әти дә килде,—ди Зөлфия Әхмәдуллина
Вакыт ничек тиз уза. Моннан берничә ел элек Якты Көнгә мәктәп ачу тантанасына килгәндә Радик белән Зөлфия йорт салу мәшәкатьләре белән йөрсә, хәзер кызларын кияүгә бирергә әзерләнә. Ул чактагы берсеннән–берсе кечкенә биш бала үсеп буйга да җиткән. Дөрес әйтәләр, кеше баласы тиз үсә кебек. Кечкенә Ибраһим да быел дүртенче сыйныфка Арчаның 5нче гимназиясенә барырга җые-на.
—Мин Арча станциясеннән. Әти–әнием шунда яши. Алар сау–сәламәт булганда баланы ким–хур итмиләр. Аннан, Арча мәктәбендә укып, русчага да өйрәнер. Имтиханнар да таулар артында түгел, хәзер килеп җитә,—ди Зөлфия.
Әйе, әти–әни барында үзеңне таш стена артында итеп тоясың. Әнә, йөрәге түзмәгән, әтисе ярдәмгә килеп җиткән. Баланың баласы балдан татлы, диләр. Яраткан оныгын кияүгә биргәндә ничек йөрәк түзеп ятсын.
Таныштырып өйлән-дергән гаиләләрне нык була, диләр. Дөрес икән. Зөлфия белән Радикны да бергә эшләгән апалары таныштыра.
—Көз танышсак, кыш өйләнешеп тә куйдык,—ди Зөлфия.—1991нче ел иде ул. Аллага шөкер, 23 ел тату, матур яшибез. Бергә–бергә җиң сызганып эшләп йорт җиткезеп чыктык. Биш бала үсте-рәбез. Берсенең дә йөзгә кызыллык китергәне юк.
—Ничек бүгенге мәшә-катьле заманда курыкмыйча биш бала табарга булдыгыз?—дип сорыйм каршымда оялчан гына елмаеп торган, үзе дә яшь кызлар кебек нәфис гәүдәле, яшь чырайлы Зөлфиядән.
—Без Радик белән икебез дә балалар яратабыз. Йорт балалар тавышыннан шау–гөр килеп торганда үзе үк күңелле,—дип җавап бирде ул.—Дөрес, төрле чаклар булды. Авырлыгы да, шатлыклары да, дигәндәй. Кысылырга да туры килде. “Йорт салмасак, тәмле итеп ашар, Ибраһим булмаса, рәхәтләнеп уйнар идек”,—дигәнен хәтерлим әле Сиринә кызымның. Хәзер шул төпчегебез Ибраһим өчен барыбыз да нишләргә белми торабыз. Һәр бала якты дөньяга үз бәхете белән килә. Авырлыкларны күреп, ничек акча тапканны белеп үссеннәр. Киләчәккә үзләре өчен кирәк.
Әйе, ничек итсә итә, тырыша, тырмаша яши Әхмәдуллиннар гаиләсе. Терлеген асрый, хәтта өч сыер тота. Көтү чыкмый башлагач кына мөгезле эре терлек санын киметәләр. Ә кош–корт тоту авыл җирендә гадәти әйбер кебек. Радик Арчага йөреп эшли. Үз машиналары бар. Өе барның көе бар, диләр. Йорт салып чыкканга карап вак–төяк мәшәкате дә күп кала. Кулы эш белә Радикның. Ярдәмгә исә бөтен гаилә килә.
—Без бөтен хезмәтне барыбыз бергә башкарырга күнеккән. Балаларга хезмәтне белеп үсәргә бик яхшы ул. Эшләгәннәре безнең өчен булса, өйрәнгәннәре үзләре өчен,—ди Зөлфия Әхмәдуллина.
Балалар дигәч, кызларга күз төшерәм. Бар да буй җиткән, берсеннән–берсе чибәр, сөйкемле. 21 яшьлек Ләйсән Казан химия–технология институтында белем ала, быел бишенче курска бара. Икенче кызлары Сиринә Арча педагогика көллиятендә укый, гаилә корырга җыена. Айсылу Арчаның икенче мәктәбендә тугызынчы сыйныфны тәмамлаган, Сиринә апасы юлыннан китеп, педагогика көллиятенә укырга керергә тели. Ралинә бишенче сыйныфта. Әтисеннән кала гаиләдә бердәнбер ир–егет Ибраһим да быел дүртенче сыйныфта укыячак.
—Шулар белән тормышыбыз ямьле,—ди Зөлфия.—Исән–имин генә булсыннар. Балаларыбыз безнең алтынга тиң, бәһасез байлыгыбыз.
Гөлсинә ЗӘКИЕВА