Гаилә — тормыш нигезе

Гаилә — тормыш нигезе
Тормыш итү — диңгез кичү, диләр. Киң колач җәеп, дулкыннарны ера–ера тормыш авырлыкларын үтү өчен мәхәббәт ялкыны кирәк. Ә мәхәббәт бармы соң? Озак еллар иңне–иңгә куеп гомер иткән парлар бу сорауга ни дип җавап бирерләр иде икән? Әлбәттә, бар, дип. Тик аларча мәхәббәт ул — бер–береңә тугрылык, наз, җылылык, ныклы ышаныч, балалар, оныклар игелеге. Бу — тормышның нигезе, гаиләнең бәхете.
Арча ЗАГСы бүлеге оештырган “Котлы булсын туегыз” дигән гаилә бәйрәмендә мин әнә шуны аңладым. Алтын, зөбәрҗәт туйларын билгеләп үткән дүрт гаиләне тәбрикләү кичәсе булды ул. Зөбәрҗәт, алтын — зиннәтле әйберләр. Димәк, әлеге парлар да шуларга тиң затлы гомер иткәннәр.
Әйдәгез, үзләре белән танышыйк. Арчадан Мөслимә һәм Назыйх Салиховлар исеме күпләргә таныш. Назыйх абый, 15 яшендә Субаш Атыдан Арчага килеп, Арча автотранспорт предприятиесенә эшкә урнаша. Тора–бара баш инженер дәрәҗәсенә күтәрелә. Аннан лаеклы ялга чыкканчы җитәкче урыннарда эшли. Мөслимә апаны да ул биредә очрата. Чәчләрен чәчкә бәйләгән кызыл туйларыннан соң да 55 ел вакыт үтеп киткән. Бүген алар балалары, оныклары уңышларына сөенеп яши.
Бу дөньяда хәтта кар бөртекләре дә бер–берсенә охшамаган. Кеше язмышы турында әйтеп тә торасы юк. “Бәхетле гаиләләр бар да бертөрле, бәхетсезләр генә бер–берсеннән аерыла”, — дисә дә бөек рус язучысы Лев Толстой, аерма бар шул. Һәр кешенең үз юлы, үз сукмагы. Яңа Кишеттән Лилия һәм Дирһәм Сәлахиевлар бер авылда яшәп, бер мәктәптә, бер сыйныфта укып, дусларча очрашып йөреп, тормыш юлларын бергә бәйләгәндә, 50 ел гомер итү турында башларына китерделәрме икән? Язмыш, диген. “45 ел кайнана белән яшәдем, шуның 19 елын кайнанама ике килен булдык. Чөнки үземә дә килен төште”, — ди Лилия апа. Татулыкта, барлыкта, бер–берсен хөрмәт итеп, аңлап, динне, йолаларны саклап, үз үрнәкләрендә балаларын, оныкларын да тәрбияләп яши бу гаилә.
Бер–берсен 50 ел элек табып, матур гомер итеп, саф мәхәббәт дигән олы хисне саклап килгән Үрнәктә яшәүче Нурзидә һәм Данил Шәяхмәтовлар гаиләсе дә бу бәйрәмнең кунаклары иде. Нурзидә апа гомере буе балаларга белем бирү өлкәсендә, ә Данил абый урман хуҗалыгында эшли. Ул чорда икесенең дә исемнәре мактау тактасыннан төшми. Дүрт бала тәрбияләп үстерәләр. Хәзер алар уңышларына куанып яшиләр. Шул ук вакытта йөрәкләре түзмичә, төрле чараларда актив катнашалар, хәтта үзләре үк башлап җибәрүчеләре булып торалар.
Арчада яшәүче Рәйсә һәм Дамир Вахитовлар да арчалыларга яхшы таныш. Дамир абый район электр челтәрен җи-тәкләде, “Почет билгесе” ордены белән бүләкләнгән Татарстан Республикасының атказанган энергетигы, Рәйсә апа ветеран укытучы. Бу хакта беләбез. Бу көнне Дамир абыйның Рәйсә апага бер күрүдә гашыйк булып, гомерлек яры итүе һәм 50 ел тату, матур яшәүләре хакында да мәгълүм булды.
Гаилә — тормышның нигезе, дидек. Әти–әни аның тоткасы булса, балалар — гаиләнең көзгесе. Бу бәйрәмгә дә туган йортларына ямь биреп торучы иң кадерле кешеләрен алтын, зөбәрҗәт туйлары белән котларга балалары, оныклары, киленнәре, туганнары килгән иде. “Үзебез дә сездән үрнәк алып, сезнең исәнлегегезгә сөенеп яшибез. Сез булганга без бәхетле”. Һәрберсе, юбилярларга иң матур теләкләрен җиткереп, шундый сүзләр әйтте. Иманым камил, бу сүзләр өлкәннәрнең күңеленә май кебек ятты. Ә Рәйсә һәм Дамир Вахитовларга багышлап кодагыйлары Роза Шәйхетдинова шигырь иҗат иткән, Нәзир Фәхретдинов аңа көй язган, Расих Галимҗанов бу көнне аны үзләренә җиткерде.
Сез бәхетле, бәхетегез чагыла йөзегездә.
Берегез батыр, берегез матур, пар бит сез икегез дә.
Җырның бу сүзләре бәйрәмгә килгән һәр парга туры килә. Әнә ничек матур итеп парлашып Арча ЗАГСының Дан китабына кулларын куйды, “мәхәббәт күпере” каршында фотога төште алар. Соңыннан юбилярларны Яңа Кишет авыл җирлеге башлыгы Тәбрис Арсланов һәм Үрнәк авыл җирлеге башлыгы Илгиз Камалетдинов котлады, истәлек бүләкләре тапшырды.
Гөлсинә ЗӘКИЕВА