Сезгә язмыйча торырга ярамый!

Сезгә язмыйча торырга ярамый!
Арчаның “Казан арты” тарих–этнография музеенда якташыбыз Зиннур Тимергалиевның иҗат кичәсе булды. Анда “Каурый каләм” әгъзалары, шигырь сөючеләр, гаиләсе катнашты. Яшьләр дә күп килгән иде. Очрашуны музей директоры Ришат Камалов ачып җибәрде.
— Менә шулай, 20–30 кеше белән генә, җылы мохитта иҗат кешеләре белән очрашу гадәткә кереп китте, — дип сөйләде ул.
Электән килгән матур бер йола дисәк тә була моны. Шигырь, проза язучылар, көй чыгаручылар, җырчылар, нәфис сүз осталары, рәссамнар, берәрсенең фатирына җыелып, үзләренең иҗат жимешләре белән таныштырып, бәхәс куерта торган булганнар. Әдәбият һәм сәнгать шулай үсеш алган. Бүгенге очрашуны да мин бер Зиннур Тимергалиевныкы гына димәс идем, ул — Арча җирендә шигърият үсешенә йогынты ясаучы әһәмиятле чара.
Зиннур Тимергалиев Сөрде егете. Арчада гаиләсе белән яши. 40 яшьтә. Милициядә эшләгән. Хәзер сәламәтлеге буенча өйдә. Балалар тәрбияли, шигырь яза, түбәтәйләр чигә. Зиннурның нинди шагыйрь икәнен аның шигырьләреннән күрәсең. Зиннур шигырьләрен укыды, сорауларга җавап бирде. Илфат Әскәров шигырьләргә үзе язган көйләрне башкарды. Бик матур теләкләр әйтелде.
Очрашуга әнисе дә килгән иде.
Канын биргән, җанын биргән.
Бер йөрәкне бишкә бүлгән.
Иң тәмлесен өзеп биргән,
Иске күлмәк юып кигән.
— Күбрәк сайт белән эшлим, — ди Зиннур. — Язган шигырьләремне сайтка эләм. Укучыларым күп. Алар үзләренең фикерләрен язалар. Рәхмәт, укучыларым миңа иҗат эшенә көч бирә.
Әйдәгез бергәләп Зиннур Тимергалиевның Интернетта “Контактта”гы шәхси битенә күз салыйк. Шигырьләрен генә түгел, укучы (аларның төгәл исем–фамилияләре язылган) фикерләренә дә игътибар итәбез.
Дулкын кебек килде безгә сөю,
Син тойдыңмы —
әллә мин микән.
Мәхәббәттән үргән
сихри көймә,
Синме үрдең —
әллә мин микән.
Укучы фикере: Зиннур абый, миңа дип яздыгызмы? Искиткеч!
Шигырьнең көче менә шушында. Укучы күңеленә барып җитә икән, димәк, шигырь шигырь булып өлгергән. Ялгызларны да яклап сүз әйтә ул.
“Парым бар” дип,
сез аларны чит итмәгез!
Ялгызларның күңелләрен
кимсетмәгез.
Ялгызлар да җавапсыз калмаган, әмма моң–зарларын озын–озак аңлатып тормаганнар. “Эххх!” дип көрсенеп кенә куйганнар.
Назлы җилләр булып
әгәр иссәм,
Чәчләреңнән синең тарарым.
Бар җиһанны көйдерерлек
булып,
Синең өчен генә янармын.
Җавап: Хисләрне бик матур шигырь юлларына салгансыз, без бит сирәк ишетәбез, әллә бөтенләй дә ишетмибез андый матур сүзләрне. Рәхмәт сезгә, шигырь җанлы булганыгыз өчен.
Никадәр генә заман кырыс, дип сөйләшсәк тә, иң элек без бит кешеләр. Күңелләрне йомшартыр, үсендерер өчен нәкъ менә шагыйрь, язучы сүзе кирәк.
Көзләрнең кояшы
яшьлеккә чакыра,
Әбиләр чуагы җәй дип
алдалый.
Чәчәкләр юк инде,
кая соң ымсынам,
Адашкан сукмагым табалмый.
Җавап: Әй, Зиннур, күңелнең иң нечкә кылларына кагыласың...
Тик торсынчы каләмем,
Уйлар була күп төрле.
Ял итсен лә күңелем,
Илаһымның ял көне.
Укучы фикере: Сезгә язмыйча торырга ярамый! Аллаһы Тәгалә мондый сәләтне бөтен кешегә дә бирми бит! Яз дускаем... уңышлар сезгә!
Бу фикергә мин дә кушылам. Бергәләп шигырь укуны тагын да дәвам итәсе килә. Темалар төрле. Кызганыч, газета бите чикле. Теләгән кеше сайттан укый ала. Уңышлар сезгә, Зиннур!
Румия САТТАРОВА