Арчалылар Россия данын яклады

Арчалылар Россия данын яклады
Белоруссиянең Могилев шәһәрендә булып узган спартакиада ярышында стритбол буенча 3нче урынны алган баскетболчы кызлар тренерлары Жәүдәт Хәсәнов белән редакциядә кунакта булды.
Берсеннән берсе зифа буйлы кызлар алар. Ә тренерлары Җәүдәт Абдуллович, сөбханалла, беркайчан да картаймас! Керә–керешкә үк шау-гөр килеп сөйләшеп киттек. Җәүдәт Абдуллович шундый энергияле кеше инде ул. Башта Белоруссия турында сөйләп алды:
— Халкы әйбәт аның. Бу, бәлки, сугышның үзен күргәнгәдер?!
Юлы да ерак. Поезд белән башта Мәскәүгә юл тоталар, аннан Мәскәүдән тагын 9 сәгать баралар. Район, республика, Россия данын якларга юлга чыга алар. Татарстанда ышаныч яулаган спортчыларга гына мондый бәхет тәти.
— Мәскәүдә безгә Россиянең спорт киемнәрен бирделәр, — диде кызлар. — Бик матур киемнәр. Алар үзебездә калды.
Таныш булыйк: 5нче гимназиядән (директоры Фатыйх Хәкимуллин) 8 сыйныфтан Зөһрә Фәсхиева, Диләрә Заһриева, 7 сыйныфтан Эльвира Широбокова, Арчаның беренче мәктәбеннән (директоры Эльмира Сафина) Рәшидә Нагуманова. Алар “Арча” спорт комплексында шөгыльләнә.
— Баскетболда беренче таләп — озын буй, — ди тренер. — Шунсыз боҗра астыннан тупны кертеп булмый. Шулар белән беррәттән, култык астыннан гына шуып чыгучы кыска буйлы җитезләр белән дә баскетболда уңышка ирешеп була. Кызлар командасын туплар өчен башта мәктәпнең физкультура укытучылары белән киңәштем. Аннан хәрәкәтчән, буйлы балаларның үзләре белән сөйләштем. Өч ел инде менә шөгыльләнәбез.
— Көн саен спорт комплексында, — ди кызлар. — Хәтта шимбә, якшәмбе көннәрне дә калдырмыйбыз. Икенче сменада укыганлыктан иртән сәгать 9га барабыз.
— Укыйсыгыз да бар, бик кыен түгелме, ничек өлгерәсез? — дип сорыйм.
— Спортзалга барасы килеп тора, без дәресләрне кич белән хәзерләп куябыз.
— Ә спорт сезгә нәрсә бирә?
— Ышаныч, көч, яхшы кәеф һәм дисциплина!
Спортның стритбол төрен бәлки белмәүчеләр дә бардыр. Гади генә әйткәндә, ул – бер боҗралы урам баскетболы. Кайберәүләрнең урамда йорты янында бар ул. Боҗраны баганага, капкага, я гараж, сарай диварына беркетеп куялар. Шуның янында балалар туп белән мәш килә. Иң кыены да шунда — ике команданың бер боҗра янында уйнавы. Спортта аның үз тәртибе бар.
Җәүдәт Абдуллович кызлар командасы белән эшли.
— Баскетболга кызларны тартуы кыенрак, — ди ул. — Ә бер уйный башласалар, алардан “котылып” булмый, үҗәтләр, тырышлар, җиңүгә омтылалар.
— Белоруссиядә ни өчен 1нче урынны яулый алмадыгыз? — дип тә сорыйм.
— Осталык җитмәде, — диде тренер. — Белоруссиялеләр бик көчле иде. Бездән иң күп шөгыльләнгәне (3 ел) — Зөһрә Фәсхиева. Тәҗрибә җитми.
Зөһрә Фәсхиева “Иң оста уйнаучы” исеменә лаек була. Аңа ролик һәм медаль тапшырыла. Ә командадан һәркайсы өреп кабартыла торган матраслар, йокы капчыклары, диплом, медальләр белән бүләкләнә.
— Россия данын якларга чакырсалар, тагын барабыз, — ди кызлар. — Беләбез инде хәзер ничек әзерләнәсен. Тиздән Татарстан беренчелеге ярышларына барасы бар. Бездә дә көчле командалар җитәрлек: Кукмара, Питрәч, Алексеевск, Буа...
Уңышлар сезгә, кызлар!
Румия НАДРШИНА