Улым, хәлең ничек?

Улым, хәлең ничек?
1 яшь тә 1 айлык Самат тыз–быз йөрүеннән туктамады. Ул да, әнисе Гөлшатка ияреп, солдат әтисе Ринат Әхмәдуллин белән (Яңа Кенәрдән) очрашуга килгән. Узган ел ноябрьдә оештырылган телекүпердә Саматка нибары ике ай иде.
Татарстан Республикасы хәрби комиссариатының Арча һәм Әтнә районнары буенча бүлеге җитәкчесе Алмаз Борһанов Саратов өлкәсендә хезмәт итүче солдатлар һәм әти–әниләр арасында телекүпер оештырды. Очрашуда Арча шәһәр башкарма комитеты җитәкчесе Рафил Исмәгыйлев, кеше хокукларын яклау буенча вәкаләтле вәкил Ринат Һидиятов, район ветераннар советы рәисе Альберт Җамалиев катнашты.
Элемтә тоташтырылды. Солдатлар янәшәсендә — Саратов өлкәсе Шиханы бистәсендәге 71432нче часть командиры Владимир Попов.
Подполковник Алмаз Борһанов районда ничек итеп егетләрне армия хезмәтенә әзерләүләре турында сөйләде.
Часть командиры: “Сезнең егетләр, чыннан да, армиягә әзерлекле килә”, — дип, подполковник сүзен куәтләде.
Бар да дулкынлана. Югыйсә, 1 генә ел хезмәт итәләр, кесә телефоннары аша сөйләшеп, күрешеп торалар. Ә барыбер дә... күзләрдән менә–менә яшь тамчылары тәгәрәп төшәр сыман.
— Улым, хәлең ничек? Бөтен авыл сиңа сәлам әйтте.
— Дәү әниең, тәртипле булсын, йөзгә кызыллык китермәсен, дип әйтеп җибәрде.
— Улым, үзгәргәнсең, тазарып киткәнсең димме...
Арчадан Фирдәүсә ханым улына:
— Посылканы алдыңмы? — дип сорагач, солдатлар дәррәү көлеп җи-бәрде. Күчтәнәч дигәнең күңелне җылытып, кәефне күтәреп җибәрә шул. Әллә ниләр сөйләшеп булмаса да, экран аша бер–береңне күрү, газиз тавышны ишетү солдат белән анага, якыннарга бик тә кадерле.
Наласадан Рөстәм Субиров белән сөйләшәбез.
— 5 бала безнең, — дип сөйләде ул. — Иң төпчеге Илшат, Казан университетында юристлыкка укый иде, үзе теләп армиягә китте. Армия кешене акылга өйрәтә. Улыбызның нинди җирдә хезмәт итүен үзебез күреп кайттык. Без хезмәт иткән еллар белән чагыштырсаң, аерма җир белән күк арасы. Шартлар бик әйбәт. Ризыкны махсус пешекчеләр әзерли: беренчесен, икенчесен, өченчесен.
Гүзәл белән Рәдиф Галиевлар уллары Рәдис белән очрашырга Кышкардан килгәннәр.
— Өч ул тәрбияләп үстердек, — дип сөйли алар. — Олысы Рәмис армиядә хезмәт итеп кайтты инде. Менә хәзер уртанчысы хезмәт итә. Кечкенәсе 9 сыйныфта укый. Егетләр үзләре, армиягә барабыз, диделәр. Өйдә бабайның (Фәрит) булуы да әйбәт. Алар күбрәк бабаларын тыңлыйлар әле. Олы улыбыз Рәмис тә, армиядән кайтканнар икенче була, ди. Командирлары әйбәт, намуслы кешеләр. Авылда эшләп үскәч, армия кыен бирелми.
Иске Чүриледән Фирзәр Зыятдинов, “Нью–Холланд” тракторында эшләп, армиягә китә. Аның да әти–әнисе Ризәлә белән Фәрит очрашуга килгән.
— Армия — чыныгу мәктәбе ул, — ди өч бала әтисе Фәрит.
— Аталы–уллы алдынгы булып эшләделәр, — дип сөйли Ризәлә. — Ноябрьдә бәйрәмнәр күп буласы әле. Миңа 50 яшь тула. Бергә яши башлавыбызга 30 ел була. Фирзәрнең армиядән кайтуын көтәбез.
Район китапханәләр сис-темасы җитәкчесе Лилия Фазылова шулай ук өч егет әнисе. Кечесе — Хәмзә армиядә. Әтиләре Ринат эштә булу сәбәпле, очрашуга уртанчы уллары Дамир белән килгән.
— Улым, без сине яратабыз, синең белән горурланабыз, — дип бик җылы сүзләр әйтте Лилия ханым.
Тормыш әнә шундый күңелле очрашулар, бәйрәмнәр белән матур.
Румия НАДРШИНА