Театрның Сәярасы, Фердинанды, Гөлсинәләре бар

Театрның Сәярасы, Фердинанды, Гөлсинәләре бар
— Шулкадәр бирелеп, онытылып карадык, хәтта соңыннан басып кул чабарга да оныттык, — ди Арчада яшәүче ветеран укытучы Рәмзия Хәмидуллина.
Көпә–көндез залның тамашачы белән шыгрым булуына исләрем китте. Иске Ашыт халык театры Илгиз Зәйниевның “Әни, менә сиңа килен...нәр!!!” спектаклен сәхнәләштергән. Соңыннан спектакльне сәхнәгә куючы режиссер, Татарстанның халык артис-ты Фердинанд Фәтхи белән сөйләштек.
— Бу беркем дә уйнамаган спектакль, — ди Фердинанд Фәтхи. —Г. Камал театры артисты, драматург Илгиз Зәйниевның әлеге әсәрен без беренче тапкыр сәхнәгә куйдык.
Автор әсәрендә нәрсә әйтергә теләгән – тамашачы бу турыда уйланмый калмагандыр. Күрше бабайның капка төбенә гармун тотып чыгып утыруы һәм күршеләрендә барган вакыйгаларга атап такмаклар җырлавы отышлы. Гармунчы Чыңгыз ролен башкарган 62 яшьлек ветеран Галимулла Шәрә-фиевка “Афәрин!” диясе килә. Ә кайнана Миңсылуның улы Зиннурның бер–бер артлы йортка киленнәр алып кайтуына ничек “чыдавын”, аның кулыннан төшмәгән табагачыннан аңлап була. Бу рольне уйнаган Иске Ашыт мәдәният йорты сәнгать җитәкчесе, халык театрларының республика смотры лауреаты Зөлфия Фәтхуллинаны һәм дә сәрхүш ролен башкарган театр режиссеры Илшат Заһидуллинны, кем белән генә сөйләшсәм дә, ай–яй, оста уйнадылар, дип мактап бетерә алмыйлар. Иске Кенәр китапханәчесе Мәннәф Йосыпов авыл егете Зиннур, Иске Ашыт китапханәсе мөдире Миләүшә Фәттахова, савымчы Лилия Исмәгыйлева, мәдәният йорты директоры Гөлсинә Халикова киленнәр Җәмилә, Румия, Әкълимә рольләрен бик килештереп уйнадылар. Вакытның үткәнен сизми дә калдык. Рәхмәт.
Театр тарихы дигәндә Сәяра Фәттерахманова күз алдына килә. Ул — Иске Ашыт мәдәният йорты ветераны, җырчы Фердинанд Фәтхинең әнисе.
— 1949 елда килдем мин клубка, — дип сөйли. — Миңа ул вакытта 21 яшь. Бик начар хәлдә иде клуб. Хәрабә клубка карап, эшли алырмынмы икән, дип икеләндем. Аннан кереп кителде. Хәтерлим әле, бер пәрдәлек “Җәмилә” спектаклен куйганны. Әкренләп зур спектакльләргә тотындык. “Шәмсекамәр”, “Галия-бану”, “Изге әманәт”, “Ул кайтты” “Казан сөлгесе” — бик күп спектакльләр уйнадык. Авылларга 35шәр кеше чыгып китәр идек. Яшьләр күп иде. И–и, Сәяра апа, бушка йөрибез инде, әмма театр уйныйсы килеп тора бит, диярләр иде. 60ка кадәр эшләдем. Аннан эшемне улым Фердинанд дәвам итте. Мине аңлап яшәгән кайнанам Галия, ирем Рафаэльгә рәхмәт, авыл халкына рәхмәт.
Элек һәм бүген. Иске Ашыт мәдәният йорты директоры Гөлсинә Халикова авылда яшьләр юклыктан зарланды. Ә шулай да алар театрны яшәтә! Фердинанд Фәтхинең ярдәме турында беләсе килә.
— О–о–о, ярдәме искиткеч! — дип күтәреп алды Гөлсинә сөйләшүне. — Сүзләрен өйрәнеп куегыз, ди дә, кайтып җитә. Кайткач, “хикмәти” ясый инде ул безгә. Ярый, Фердинад Фәтхиебез бар безнең! Менә хәзер сугыш темасына спектакль өйрәнә башлыйбыз.
P.S. 8 гыйнварда район Мәдәният йортында сәгать 11дә спектакль яңадан күрсәтеләчәк.
Румия НАДРШИНА