Үзәк чыршы кабынды

Үзәк чыршы кабынды
Арча стадионында Үзәк чыршыны кабызу Яңа елга яхшы кәеф бүләк итте. Кар кызы белән Кыш бабай. Ел символлары — Кәҗә, Ат, Елан, Күсе... Күктә салют! Расих Галимҗанов җырлап тора:
Минем өчен иң кадерле
Синең исән булуың...
Иң мөһиме һәрберебезнең исән–сау булуы. Шуңа сөеник. Безнең халыкта, баш исән булсын, калганы булыр, диләр.
Бәйрәм кичке сәгать 5 тулып киткәч башланды. Район башкарма комитеты җитәкчесе Илшат Нуриев Яңа 2015 ел белән котлады, исәнлек–саулык теләде, могҗизаларга ышанырга, аларны тудыра белергә һәм өмет белән яшәргә кирәк, диде.
Үзәк чыршы кабынды! Тамаша башланды! Район мәдәният идарәсе хезмәткәрләре, хезмәт коллективлары кызыклы тамаша оештырган иде. Тамашачы зур сәхнәдән рәхәтләнеп дәртле биюләрне карады, шаян сүз, җырлар тыңлады. Аларга “эш” җитәрлек булды. Көлә–көлә тамаша карадылар, кибетләр янына барып, кайнар чәй эчеп алдылар, таудан чана шудылар, боздан эшләнгән әкият геройлары янында фотога төштеләр, зур учак янында җылынып алдылар...
Үзәк чыршыны кабызу бәйрәме үзенең кызыклары белән күңелле. Күрче, Арчаның 7нче мәктәбе еланнарын! Мәктәп директоры Альмира Гатауллина үзе мультфильм герое Шапокляк булып киенеп сәхнәгә чыкты. Ул эшләпәсе, чәчәкле-чуклы шәльяулыгы, озын пәлтәсе, култык астындагы күсесе, сумкасы, зонтигы — хикмәт. Ах, нинди ир–егет, минем синнән малай табасым килә, дип Кыш бабай алдына менеп кунакламасынмы Шапоклягыбыз?! Халык тәгәрәде көлеп. Җор сүзлелек һәм шаяра белү — менә халыкны нәрсә яшәтә! Соңыннан Альмира ханымның үзе белән сөйләштем.
— Үзәк чыршыны кабызу бәйрәме мәгънәле һәм кызыклы булырга тиеш, — диде ул. — Без сценарийны шундый итеп эшләргә тырыштык та. Аны татар теле һәм әдәбияты укытучысы Рәдиф Исмәгыйлев язды. Безнең сәхнәгә 24 укытучы менде! Чыгышларга килгәндә, миңа Укучылар сарае коллективының “Аҗдаһа елы”на багышлап әзерләгән тамашасы ошады. Кайберәүләр кебек бер төрле хәрәкәтле биюләр белән артык мавыкмыйча, эчтәлекле чыгыш ясадылар.
Арчаның 10нчы балалар бакчасы мөдире Миләүшә Гарифуллинадан:
— Бигрәк тә кайсы коллективның чыгышы ошады! — дип сорыйм.
— Әлбәттә, үзебезнеке, бакчалар чыгышы, — дип елмая Миләүшә ханым. — “Юлбарыс елы”н бик аңлаешлы, күңелле итеп уйнадылар.
“Мәрхәмәтлек” үзәге хезмәткәрләре:
— Безгә “Шапокляк” ошады, — диделәр. Монда Арчаның 7нче мәктәбе чыгышы турында сүз бара иде. Социаль яклау бүлеге коллективы “Бердәм Россия” хезмәткәрләре белән ап–ак куяннар булып сәхнәгә чыкты. “Бер төрле ап–ак киемнәрне каян табып бетергәннәр?” — дип, тамашачы шаккатты.
Мәдәният идарәсе, үзәк китапханә, Мәдәният йорты хез-мәткәрләре ел символларын килештереп уйнадылар. Җәнлекләр, хайваннар белән үзенә бертөрле кызыклы спектакль булды ул. Ел символы Кәҗә дә югалган бәтиләре белән кавышты, бәрәннәрне яратучы бүрене дә тәртипкә чакырдылар. Дуслык, тынычлык тантана итте. Күккә салют атылды. Күзләребез күктә, ә күңелдә бары тик яхшы уйлар гына. Үзебез исән-сау, табыннарыбыз мул, бар да яхшы булсын иде!
...Сәхнәгә җырчылар чыкты. Аннан халык дәртле биюләргә күчте.
Бие, бие, биесәнә
Шушы такмак көенә,
Тыпыр–тыпыр бер биесәң,
Күңел генә сөенә.
Румия НАДРШИНА