Мәхмүзә апа ялгыз түгел

Мәхмүзә апа ялгыз түгел
Район социль яклау бүлеге җитәкчесе Илдус Әһлиев Югары Мәтәскәдә яшәүче 90 яше тулган Мәхмүзә Лотфуллинага Президент Владимир Путинның Котлау хатын тапшырды.
Мәхмүзә апаны бәхетле ана, дияр идем. Җиде баласы да исән–сау, иң мөһиме ялгызлыгы юк, Югары Мәтәскәдә гомер иткән нигезендә кече улы Фәнәвил гаиләсе белән яши. Тормышлары җитеш, матур. Юбилей көнендә барлык балалары да җыелган иде. Олы кызы Тәслимәгә 67 яшь булса, кече улы Фәнәвилгә 51 яшь. Һәм тагын Сәкинә, Мәсәния, Гөлсинә, Минһаҗетдин, Зөлфирә... Бар да бергә җыелгач, күңелле шул. Телләрендә шаян сүз, элеккегеләрне искә төшереп көлешәләр. Шул арада Мәхмүзә апаның бертуган сеңлесе Нократ Аланыннан Сөгъдә апа кайтып төште. Китте күрешүләр...
— И–и, безнең апа бик сабыр булды инде ул, — дип дулкынланып сөйләде Сөгъдә апа. — Кайнатасыннан узып, бер телем ипи дә кисеп ашамас иде. Безнең аерма 15 яшь. Ул безгә, әни дә, апа да булды. Безнең әни 62 яшьтә 1958 елда үлде. Сугыш беткәндә миңа 5 яшь булган. Сугыш бетте, дип урамда кычкырып йөргән хәтердә. Әти сугыштан кайтмады. Әни, бәхетле кешеләрнеке кайтты, безнеке ник кайтмый икән, әсирлеккә эләкте микән әллә, дип тәрәз яныннан китмәде...
Мәхмүзә апа әкрен генә үзенекен сөйләде:
— Төнлә сугабыз, иртән яңадан уракка. Куллар калмый иде. Марыйга урман кисәргә бардык, Тәтештә окоп казыдык. 1944 елда үз авылыбыз егете Фәһеметдингә кияүгә чыктым. Сугыштан яраланып кайтты ул. 13нче кеше булып килдем. Эндәшмәсәң, әйбәт буласың инде. Гомере булмады, 40 яшендә 1966 елда китеп барды.
— Әти бик оптимист кеше иде, — дип сөйли кызлары. — Уен–көлкеле, театрлар уйнап йөрде. Әти үлгәч, шушы авылдан җизни Илсур абый бик терәде. Бик зур рәхмәт аңа. Без әнине күз карашыннан аңлый идек. Сыерны бетермәде. Камыр ризыкларын бик тәмле пешерер иде. Кулыннан энә төшмәде. Безне дә бәйләргә өйрәтте. 3 сыйныфта шәл бәйли торган идек инде.
Мәхмүзә ападан: “Башка кияүгә чыкмадыгызмы?” — дип сорыйм.
— Уемда да булмады, балаларны үстерәсе бар бит...
Төп йортта яшәүче килен Рәсүлә дә шушы авылдан.
— Авыл кешесен яхшы беләсең, гадәттә егетләрне читтән эзлиләр, — дим.
— Тәртипле гаилә икәнлекләрен белә идем, — диде Рәсүлә. — Үземнең әни белән (Рәсимә) әнкәй яшь вакытта дус кызлар булганнар. Ул да, әйбәт кешеләр, бар, диде.
Алга таба да Мәхмүзә апага балалар бәхете белән яшәргә язсын.
Румия Надршина