Һәр туган көннең кадерен белик

Һәр туган көннең кадерен белик
Апаз мәктәбе тулы бер көнне ветераннар белән очрашуга багышлады. Ул көнне һәр сыйныф үзенә кунакка сугыш яки тыл ветеранын, сугыш чоры баласын чакырган иде. Арча Укучылар сарае каршында эшләп килүче Зөлфирә Зарипова җитәкчелегендәге “Нур” балалар телестудиясе шушы чара буенча телесюжет әзерләде.
6 сыйныф укучылары Мәгъсүм Әпсәләмовны кунакка чакырганнар иде. Ул 1943 елның гыйнвар башында армиягә алына.
— Бик суык көн иде. Кенәргә ат белән бардык. Аннан Арчага озаттылар. Ә Арчадан товар поездында Владивосток ягына киттек. 23 тәүлек бардык. Славянскоеда тукталдык. Полкның бер өлешен фронтка, икенчесен бер портка җибәрделәр. Мин Сахалин тирәсендә, Татар бугазы янында хезмәт иттем, — диде үзенең чыгышында ветеран.
5 сыйныф укучыларының Апаздан Гыйниятулла Миннебаев һәм Пөшәңгәрдән Фәүзия Фазылҗанова белән очрашулары да бик кызыклы булды. Гыйниятулла абый, ФЗӨдә укып, Украинага, Горловкага эшкә китә. Немецлар шахтаны бомбага тоткач, бик зур авырлыклар белән авылына кайта. Аннан — сугыш.
— Снайпер булып, Белоруссиягә кадәр килеп җиттем. Минем өчен сугыш шунда тәмамланды да. Күперләр сакладык. Аннан чик буена җибәрделәр. Өйгә 1949 елны гына кайттым. Гаилә кордым. Колхозда төрле эштә йөрдем, макталып килдем, – диде ул сугыш чорында үз язмышы белән таныштырып.
Ә Фәүзия апага сугыш башланганда бары 5 яшь була. Аягына, өстенә кияргә булмагач, укый алмый. 11 яшендә генә мәктәпкә керә. Чыпта суга. 5 сыйныфтан соң сыер сава башлый. Шул көннән башлап 50 яшенә кадәр, аннан соң да 8 ел савымчы була.
Очрашуда Фәүзия апа балачагы турында язган шигырен укыды, Гыйниятулла абый белән икесе бер–берсен уздырып такмаклар да җырладылар әле. Соңыннан шушы сыйныфта укучы оныклары Гүзәлия белән Исламия үзләренә бүләкләр дә тапшырдылар. Сугыш чоры балалары Әлтаф Ибраһимов — 10нчы, Гаптерәүф Рәхимов — 7нче, Гөлбаһар Миннебаева — 8нче, Сәвия Ильясова башлангыч сыйныфлар укучылары белән очрашты.
— Һай, балам, каласыз бит, диде әти сугышка киткәндә мине алдына алып сөеп. 6 айдан соң һәлак та булды. Менә шуннан башланды инде ачлык, ялангачлык, — дип елый–елый сөйләде Сәвия апа.
Ветераннар чыгышын балалар йотлыгып тыңлады. “Алар бүләк иткән тыныч тормышны киләчәктә саклап калу – безнең изге бурычыбыз. Һәр туган көнгә шатланып, аның кадерен белеп яшәгез”, — диделәр балаларга укытучылары.
Ул көнне “Нур”лылар Хәсәншәехта яшәүче сугыш ветераны Рәүф Сәгыйтьҗанов янында да булдылар. Ветеран белән очрашуга тарих укытучысы, мәктәп музее җитәкчесе Гөлфирә Зәкиева җитәкчелегендә тарихны өйрәнү музее советы әгъзалары да килгән иде.
Гөлсинә Зиннәтова