Җырламый күңел түзә алмый

Җырламый күңел түзә алмый
Сабантуйны чәчәккә тиңләсәк, үзәген көрәш мәйданы, ә мәйдан уртасында һәм тирә–юнендә барган уеннар, җыр–бию, төрледән–төрле бәйгеләрне таҗлары белән чагыштырып булыр иде.
Берәүләр көрәшкә мөкиббән китеп утырса, икенчеләр, бигрәк тә, яшь–җилкенчәк, бала–чага күңел ачу ягын карый. Андый мөмкинлек безнең Арча Сабантуенда адым саен. Стадионга керү белән ерактан ук балалар мәйданчыгы күзгә ташлана. Якынайган саен малай һәм кызларның шатлыклы көлүләре ишетелә.
Арча балалар бакчалары тәрбиячеләре мәйданчыкны “үз кулларына алган”. Нинди генә уеннар, бәйгеләр уйлап тапмаганнар. Балалар тәгәриләр, егылалар, тагын сикереп торалар, кечкенәләр генә булса да, җиңү өчен көрәшергә кирәклекне аңлыйлар. Ата–аналары үзләрен шатланып карап тора, оештыручыларга рәхмәтләрен белдерә.
Зур мәйданда көрәш белән бергә уеннар да гөрли. Шунда гына биек колга башына менәләр, авышыннан җитез генә атлап үтәләр, су тулы чиләкләрне көянтәгә элеп, чи йомырка салынган кашыкны авызга кабып йөгерәләр, катык эченнән акча эзлиләр, кул белән кагылмыйча су өстендә йөзеп йөргән алманы ашыйлар, капчык белән тукмашалар. Уеннарның ниндиләре генә юк, санап та бетерерлек түгел. Иң кызыгы, кайберәүләр махсус шуларда катнашу өчен әзерләнеп килә, шуннан үзенә ләззәт ала.
– Хикмәт җиңүдә мени? – ди урта яшьләрдәге Ләбибә ханым. – Бер читтә башкаларны күзәтеп торганчы, үзем катнашуны уңайрак күрәм мин. Көчемнән килгән уенның берсен дә калдырмыйм. Үз авылым Сабантуенда капчык киеп йөгерүдә беренче урынны алдым. Монда егылып харап булдым.
Сабантуенда, һәрвакыттагыча, спорт уеннарына зур урын бирелде. Кул көрәше, йөгерү, сикерү, зур теннис, өстәл теннисы, гер күтәрү, волейбол, баскетбол, футбол һәм башкалар – барысы да программага кертелгән. Җиңүчеләргә бүләк–акчалата.
Җыр–биюсез нинди Сабантуй була, ди. Һәр тарафта күңелле музыка яңгырады, татар җыры, татар моңы ишетелде. Башка еллардан аермалы буларак, быел артистлар чакырылмаган. Зур сәхнәдә дә, кечеләрендә дә үзебезнең талантлар урын алды. Чыгышлары артистларныкыннан бер җире белән дә аерылмый. Авыл, район сәхнәләрендә чыгыш ясап чарланган, халык мәхәббәтен яулаган җырчыларыбыз, биючеләребез биредә дә алкышларга лаек булды.
Арча сәнгать мәктәбе, район Мәдәният йорты, ветераннар оештырган аерым сәхнәләрдә дә концертлар гөрләде. Теләге булган һәркем җырлый, бии, бәйгеләрдә катнаша–үзен сыный алды.
Мәйдан тирәли барган уеннарга килгәндә, аларның чиге юк. Батутта та сикерәләр, квадрациклда да йөриләр, шар эченә утырып, бассейнда да йөзәләр, хәтта дөягә дә атланалар. Балалар өчен иң кызыгы менә шулар. Әти–әниләре үзләрен өстерәп тә алып китә алмый.
Кибетләр дә тезелеп киткән, киштәләр сыгылып тора, яннарыннан бала түгел, олы кеше дә тыныч кына китә алмый. Шунда шашлыгы, пылавы пешә. Туңдырма, татлы мамык–адым саен. Теләгәнеңне ал. Кесәңдәге акчаң гына җитсен. Аның турында уйлап торган кеше юк инде. Сабантуй елга бер генә килә бит.
Гөлсинә Зәкиева