БИК КҮПЛӘРГӘ БЕЛЕМ БИРГӘН

БИК КҮПЛӘРГӘ БЕЛЕМ БИРГӘН
3 августта Курса Почмакта яшәүче Ания Фәхретдиновага 90 яшь тулды. Ания ханымны олуг юбилее белән котларга район социаль яклау идарәсе җитәкчесе Илдус Әһлиев килде. Илдус Котдус улы гомеренең 43 елын балаларга белем бирүгә багышлаган мөхтәрәм әбекәйгә РФ Президенты В.Путинның котлау хатын чәчкәләр, бүләкләр тапшырды.
Үзен котларга килүчеләрне элеккеге мөгаллимә ханым уртанчы улы Рәис белән капка төбендә каршы алды. Ишегалдына үткәндә уң якта чәчәк диңгезе. Әлеге гүзәллек аеруча ямь биреп тора. “Чәчәкләрне киленем үстерә, мин чүпләрен утыйм, шланга тотып су си- бәм”, — дип бераз горурлану, куану белән әйтә Ания әби. Әллә шаярта, әллә... Белмәссең. Ул арада килене Гөлсинә апа да чыкты. Рәис абый белән Гөлсинә апа атна саен, кайчак атна уртасында да Казаннан әниләренең хәлен белергә кайта, шул арада бакча эшләрен дә карап китәләр икән.
Котлау хатын, бүләкләрне күргәч, Ания әбинең шатлыгы йөзенә чыкты. “Безнең шикелле карчыкларны да искә алган җитәкчеләргә зур рәхмәт”, — диде ул.
Гомере буе илебез өчен лаеклы хезмәт куеп, бүгенге тормышыбызның алга китешендә өлкәннәрнең өлеше чиксез зур. Ания Габдрахман кызы гомеренең яртысына якынын балаларга башлангыч белем биреп, хәреф танытып, илебезгә никадәр яшь буынны әзерләп биргән кеше.
1925 елда Мөрәле авылында дөньяга килә ул. Күп балалы гаиләдә үскәнгә, тормышның төрле чакларын күрергә туры килә үзенә. Ләкин укырга ашкынып торган күңел нужалы елларга карап торамыни — кыз 1937 елда 10 сыйныф тәмамлап Арча педагогия училищесына барып керә. Аны тәмамларга өлгерә алмый, сугыш башлана. Яшьлеге авыр сугыш елларына туры килгән кыз ул елларны тыныч кына искә төшерә алмый. “Сугыш елларында башта үзебезнең авылда, аннан Казаклар авылында укыттым. Ашарга булмау турында искә дә төшерәсе килми, җәйне зарыгып көтеп, кычыткан, башка үләннәрне күп итеп ашый идек. Мәктәпкә ягар өчен утынны урманнан кул пычкысы белән кисеп, үзебез арба белән ташыдык. Сугыш елларында гына түгел, аннан соңгы елларда да, язарга дәфтәрләр булмагач, иске китапларның буш җирләренә язып укыттык”. Әнә шул еллардагы хезмәтенә хөкүмәт тарафыннан күрсәтелгән хөрмәте дәлил — Ания Фәхретдинова “1941–1945 елгы Бөек Ватан сугышы елларында фидакарь хезмәте өчен” медале иясе.
1948 елда алар фронтовик Гали абый белән гаилә кора. Өч ир балага — Радик, Рәис, Рөстәмгә гомер биргән гаилә бәхете генә озын гомерле булмый, 1961 елда Гали абый вафат була. Парлы булып бары 13 ел гына яшәп калалар. Ярый, хөкүмәт тол калуының әҗерен олыгайгач искә алды – Ания апага дәүләт программасы нигезендә фатир бирелгән.
34 яшендә өч бала кочаклап, кайнанасы белән калган Ания апа бер укытучы хезмәт хакына тормыш алып баруларның авырлыгын әле дә оныта алмый. Сарыклар асрап, кәҗә тотып көн күрә ул. “Шул кәҗә сөтенең шифасыдыр, балаларымның да, үземнең дә сәламәтлегебез шөкер итәрлек булды”, — ди бүген балаларының, 4 оныгы һәм ике оныкчыгының бәхетенә куанып яшәүче әби.
Бүген ул авылда ялгыз яшәсә дә, балалары Казан белән авыл арасына сукмакны өзми. Үзе, шөкер, аякларында йөри, күзе күрә, колагы ишетә. Озын гомерле булуының, бүген үз аякларында йөрүенең серен хәрәкәттә, дип аңлата ул.
Курса Почмак мәктәбендә Ания әбисез бер генә бәйрәм дә узмый. Ул һәрвакыт анда көтеп алынган кунак. Гомере балалар арасында узган укытучы мәктәптән рухи көч, җанына дәва алып кайта. Үзенең укучыла- ры – бүген инде үзләре балаларга белем бирүчеләр килеп хәлен белеп торулары да күңелгә шифа. Өлкән кеше азга да канәгать булып, җылы сүзгә, якты карашка, ихлас мөгамаләгә шатланып яши.
Розалия Зиннәтова