Династия белән бергәләп

Династия белән бергәләп

Августның соңгы көнендә Шәрәфиевлар династиясе республика күләмендә узган ветеринарлар бәйрәмендә бүләкләнде.

Сәхнәгә онык Айнур да чыккан иде. Кем белә, бәлки ул да шушы династия- нең дәвамчысы булыр. Әнә нәрсә ди бит: “Мин атлар яратам. Үскәч мин дә бабай кебек ветеринар булам!” Айнур хәзердән үк бабайсына ияреп чакыруларга йөри, аның терлекләрне ничек дәвалаганын карап торырга ярата икән.
Гаилә башлыгы Мөхәммәт Шәрәфиев — әтисенең хезмәтен дәвам итүче – үзе дә мәктәптә укыган елларында әтисе белән терлекләргә ярдәм күрсәтергә йөргән чакларын еш искә төшерә. Сугыштан соңгы елларда районның Казанка ягындагы авылларында озак еллар ветсанитар булып эшләгән Мифтах абый балалары арасыннан үзенең һөнәрен дәвам итүче нәкъ менә Мөхәммәте булыр дип уйлый һәм аңа хезмәтенең нечкәлекләрен өйрәтеп калырга тырыша. Әтисенең тырышлыгы бушка узмый — Мөхәммәт Буа ветеринария техникумын тәмамлый.
Үтә дә җаваплы, тынгысыз, терлеккә генә түгел, хуҗасы күңеленә дә юл таба белә, тырышлыгыңа күрә бәяләнеп бетми торган һөнәр. Ихластан яратып эшләсәң генә авырлыкларына түзеп була. Ә Мөхәммәт абый әнә шундый хезмәтенә баш–аягы белән бирелүче кеше. Тәүлекнең кайсы вакыты булмасын, чакыруга шундук килеп җитеп, кулыннан килгән ярдәмне күрсәтә. Инде яше җитмеш ягына атласа да, 45 ел куйган хезмәте фанат табибны тиз генә җибәрергә теләми.
Тормыш юлдашын да һөнәрен аңлый торганны сайлый Мөхәммәт абый. Ярдәмчесе Фалиянур апа белән алар өч дистә елга якын кулга–кул тотынып эшли, аннан эстафетаны уллары Алмаз ала. Ул да әтисе сыман Буа ветеринария техникумын, аннан Казан дәүләт ветеринария академиясен тәмамлый. Хәзер әтиле–уллы бергәләп 16 авылга учас-ток ветеринария табибы хезмәтен күрсәтә.
“Мин гомер буе колхозлардагы мал табиблары, терлекчеләр, авыл халкы белән тату эшләдем, шуңа сөенәм. Хәзер дә авылларда йөргәндә, элек терлекчелектә эшләгән апалар, хәзер күбесе таякка таянып йөри инде, мине күрергә чыгалар, аларга рәхмәтем зур. Төрле колхоз рәисләре белән дә эшләргә туры килде, юлымда гел намуслылары гына очрады, эшләргә көч бирделәр. Кешенең эчке дөньясы матур булырга тиеш дип саныйм мин. Ә хезмәттә уңышка ирешү өчен бар көчеңне куеп эшләргә кирәк. Үзем, мәсәлән, нинди генә эш булса да, иң беренче тотынып үрнәк күрсәтергә тырышам”, — ди Мөхәммәт абый.
Ветеринар һөнәренә яшьләрнең тартыла башлавына күңеле сөенә табибның. Димәк, алмашчылар бар. “Яшьләрне торак белән тәэмин итү, хезмәт хакларын арттыру мәсьәләсе республика күләмендә күтәрелә башлады, — ди. — Район ветеринария берләшмәсенә дә таләпчән, булдыклы җитәкче килде. Без, мал табиблары, халыкка усал да булып күренәбездер, ләкин без, төп хезмәтебез йогышлы авырулар белән көрәшү булганга, ветеринария кагыйдәләрен үтәп, кешеләрне дә йогышлы авырулардан саклыйбыз. Соңгы елларда андый йогышлы чирләр кискен артып китте (әйтик, себер түләмәсе, котыру һ.б.). Тик, кайчак халык арасында шундый кешеләр очрый, вакцинаны вакытында ясатмыйлар. Халыкка мөрәҗәгать итеп әйтәсем килә: әлеге чирләргә вакцина ясату өчен тәүлекнең кайсы вакытында булса да без урынга барып ясарга әзер. Себер түләмәсенә ул бушлай эшләнә. Бу чир бигрәк тә куркыныч, сәгате–минуты белән ярдәм күрсәтү, вакцина ясатуны таләп итә. Авылларда терлекләрнең саны кимемәве үзе бер куаныч. Иртән урамнан тузан туздырып узган маллар, чыбыркы тавышы нинди матурлык бит! Соңгы елларда терлек асраучыларга дәүләт программаларының да ярдәме зур. Читтән терлек алып кайтучыларга мөрәҗәгать итәсе килә: терлек алып кайткач, авыру түгелме икәнлекләрен белергә, кан анализын алырга мал табибларына әйтсәгез иде. Кайчак шундый очраклар була: алып кайткан җиреннән барлык белешмәләре әйбәт, тикшереп карасаң, терлектә авырту килеп чыга. Әгәр хөкүмәт авыл халкының җитештергән продукциясен ур- наштырырга да ярдәм итсә, авыл халкы бар көчен куеп эшләячәк. Авыл кешесе терлек асраудан тәм табып яши”.
Әлеге гаилә кебек хезмәткә фидакарьләрчә бирелгәннәр булганда, терлек асраучыларның күңеле тыныч. Һәркемгә үрнәк, халыкка кирәк булып яшәүләргә ни җитә?!
Розалия Зиннәтова