Бердәмлектә көч

Бердәмлектә көч
Иске Чүриле мәктәбендә тарих укытучысы Рамил Гарифуллин белән очрашкач, беренче булып башымны нинди яшь кеше, ә үзе грантлар алган, Россия, Татарстан күләмендә җиңүләр яулаган мактаулы укытучы дигән уй үтте. 20 еллык хезмәт стажы булуын белгәч, яшен сорамый түзеп кала алмадым.
— 1975 елгы мин. 40 яшь була инде, — диде ул елмаеп һәм үзенең ничек мәктәпкә килеп эләгүе турында сөйләп китте. — Үзбәкстанда Гагарин шәһәрендә туганмын. Әнием Маува — Орнашбашныкы, әтием Харис — Казиленеке. Өйләнешкәч, Ташкент якларына киткән булганнар. Икесе дә төзелештә эшләгән. Тик, туган якны сагынып, 1979 елда алты баланы алып бу якларга кайтканнар, Иске Чүрилегә килеп урнашканнар. Миңа ул чакта әле 4 яшь кенә булган. Биредә әни өйдә читекләр чикте, әти фермада эшләде. Әнием күптәннән вафат инде, әтием төп йортта энем Рәдиф тәрбиясендә яши. Мин Үзбәкстанны хәтерләмим дә. Бу авыл минем өчен туган җиргә әверелде. Иске Чүриле мәктәбенә (ул вакытта иске мәктәп иде) укырга кердем. Укыган вакытта ук иншаларга укытучы булырга телим, дип яза идем. Шул хыял сигезенче сыйныфны тәмамлаганчы миңа тынгылык бирмәде. Арча педагогика көллиятенә укырга кереп, башлангыч сыйныф укытучысы һөнәре алып чыктым. Үз мәктәбемә физкультура, музыка укытучысы булып эшкә кайттым, — ди Рамил Гарифуллин.
Биредә аны үз укытучылары — хәзер инде остазлары каршы ала. Киләчәген спорт белән бәйләп, Казан дәүләт педагогика университетының физик культура факультетында белемен дәвам итәргә теләге барлыгы турында ишетеп, ул вакыттагы мәктәп директоры Фаил Вәлиев аны үзенең бүлмәсенә чакыртып ала.
— Энем, спорт белән син болай да шөгыльләнә аласың. Безнең мәктәптә тарихчы юк. Әйдә, тарих укытучысы булырга укы, — ди.
Өлкән, тәҗрибәле педагогның киңәшен тыңлый Рамил. Педагогика университетының тарих факультетына читтән торып укырга керә, шул ук вакытта мәктәптә тарих укыта башлый. Дөресрәге, балаларны да укыта, үз белеме өстендә дә ныклап эшли.
— Һөнәреңне яратасыңмы, дип сораучыларга бер дә икеләнмичә “әйе”, дип җавап бирә алам. Берара ярты ел авыл Советында эшләп алдым. Шунда үземнең чын мәктәп кешесе икәнемне аңладым, — ди ул. — Менә шулай балалар арасында 20 ел сизелмичә үтеп тә киткән.
Сизелмичә, дип дөрес әйтми Рамил. Балаларының уңышлары аны һәрдаим сиздереп тора. Рамил Гарифуллин биредә тарих, җәмгыять белеме, икътисад, хокук дәрсләре бирә. Мәктәптә белем социаль–икътисадый юнәлеш буенча алып барылгач, бу фәннәр алдагы урыннарның берсендә була түгелме соң? Һәрберсеннән имтиханга әзерлисе, олимпиадаларда катнашасы бар. Ә укытучының осталыгы баланың белеменнән чыгып бәяләнә.
— Бердәм дәүләт имтиханнарын да әйбәт кенә тапшыралар. Узган уку елында Ралинә Җәләева җәмгыять белеменнән районда иң зур баллны җыйды. Шулай ук Казан федераль университеты үткәрә торган төбәкара олимпиадада да беренче урынны ул алды, — ди укытучы. — Безнең өчен бу иң зур сөенеч. Дөрес, Ралинә үзе дә бик тырыш кыз. Шулай булмаса, укытучы гына берни эшли алмас иде. Ничек кенә булмасын, бу безнең уртак уңыш.
Рамил Гарифуллинның үзенең дә уңышлары зур. Узган ел “Ел укытучысы” район бәйгесендә беренче урынны алып, республикада район данын яклаган, аерым номинациядә җиңүгә ирешкән. Грантлар, мактау кәгазьләре, рәхмәт хатлары — санап китсәң, алар бик күп — тырыш хезмәт нәтиҗәсе.
Арча педагогика көллияте егеткә тагын бер һөнәр бирә — ул гармунда уйнау серләренә төшенә. Әтисе гармунында биш яшеннән шыңгырдата башлый ул. Булдырганын күреп, өченче сыйныфта баян алып бирәләр үзенә. Ә көллияттә ноталар буенча уйнарга өйрәнә. Укыту дәверендә бу һөнәре дә бик ярап куя. Концертларда чыгышлар ясый, өстәвенә җырлый да. Аннан сыйныф җитәкчесенең мондый осталыгы үзе зур байлык. Быел бишенче сыйныфларның җитәкчесе итеп тә куйганнар үзен.
— Көннәр буе балалар янында туйдырмыймы? — дим.
— Мин бит күп балалы гаиләдә туып үстем. Аннан үземнең дә дүрт балам бар. Аларны әбиләренә илтеп куйганда да, өйдәге тынычлыкка эч поша башлый. Мин шундый шау–шуга күнеккән инде, — диде ул көлеп.
Хатыны Әлфирәнең дә эше балалар белән бәйле — табиб–педиатр. Балалары Инсаф, Камилла, игезәкләр Ильяр белән Ралинә — аларның иң зур байлыклары. Дус, тату итеп үстерергә тырышалар. Үзләре дә алты бертуган бер–берсе белән ярдәмләшеп яшиләр. Бишесе Иске Чүриледә, берсе Штерәдә. Һәрберсе кул эшенә оста. Рамил дә кирпечен дә сала, кирәк икән түбәсен дә яба. Йортларын да уртак көч белән җиткереп чыкканнар. Бердәмлектә — көч, дип юкка гына әйтмиләр. Шуңа Рамилнең эше дә бара, гаиләдә дә бар да тәртиптә.
Гөлсинә ЗӘКИЕВА